Wel goed, maar niet gek…

Uw mensen hebben problemen van allerlei aard. Financiële problemen, drank-/ of drugsproblemen, relatie-/ of gezinsproblemen, problemen rondom opvoeding van pubers, stress of wat dan ook. Problemen beïnvloeden de werkmotivatie, de psychische toestand van uw werknemer, mogelijk verzuim, stressbestendigheid, enthousiasme, oplettendheid, humeur, klantvriendelijkheid en prestaties. Kortom: het welzijn van uw werknemer is uw belang. U kunt daar veel in betekenen, zelfs zonder dat u dat veel geld in hoeft te investeren. U kweekt wel goodwill en loyaliteit.

Waar is goodwill en loyaliteit voor nodig?
Allereerst voor een goede relatie. Dat kan van pas komen als u eens een extra beroep op uw medewerkers moet doen. Maar bedenk ook dat in de toekomst een tekort aan arbeidskrachten dreigt. Zodra ze bij uw buurman € 10,– meer kunnen verdienen zijn ze weg!! Behalve wanneer ze beseffen dat ze een goede baas hebben. Sterker nog: ze zullen vertellen over hun betrokken werkgever, waardoor u gemakkelijker aan personeel komt. Besef dat investeren (niet zozeer in geld, maar in aandacht) vruchten afwerpt.
U kunt het zich niet veroorloven het welzijn van uw medewerkers te negeren.

Hoe weet u wat uw personeel nodig heeft?
De een heeft grote financiële problemen, vraagt regelmatig om voorschotten en telkens weer herhalen dezelfde problemen zich. De ander heeft relatieproblemen. Weer een ander maakt steeds ruzie met collega’s, en u weet niet wat er aan de hand is. Wat heeft men nodig? En moet u zich daar allemaal mee bezig houden? Alsof u niks anders te doen heeft. Als u uw medewerker erop wijst dat hij naar een instelling voor maatschappelijk werk kan gaan, en/of naar een schuldhulpverlener dan doet u al goed werk. Hulp vragen is de eerste stap.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Conflicten op de werkvloer

Conflicten op de werkvloer kun je (in grote lijnen) hetzelfde aanpakken als andere conflicten. Praten is belangrijk, praten vanuit jezelf. Maar in sommige gevallen zal de “conflictpartner” (beter woord dan “tegenpartij”) daarin niet vertrouwd worden. Men durft zich dan niet kwetsbaar op te stellen.

Bovendien stellen sommigen zich überhaupt nooit kwetsbaar op. Zij verschuilen zich achter een grote mond en kwetsende opmerkingen. Vaak zijn juist deze mensen erg kwetsbaar en gevoelig. Zij hebben het nodig om met respect voor deze kwetsbaarheid benaderd te worden, pas dan is er een (kleine) kans dat ze in de spiegel durven kijken. Een bemiddelaar moet daarom emoties kunnen benoemen zodanig dat het besef van eigen kwetsbaarheid doordringt. Dit is een vak apart.

Vaak zegt men: “hij/zij doet zich beter voor dan hij/zij is”. Inderdaad, daar lijkt het op, hoewel dat niet altijd zo hoeft te zijn. Dit heeft met angst en vertrouwen te maken.

Het besef dat de ander van goede wil is, en weten dat de ander het probleem ook graag wil oplossen zijn vereisten. Een bemiddelaar kan starten met het bouwen aan vertrouwen en benoemen (vanuit zijn onpartijdigheid) wat hij ziet gebeuren. Degene die bemiddelt in het conflict moet daarom een goed waarnemer zijn en (uiteraard) onpartijdig. Als ik dit soort gesprekken doe, wil ik vaak het liefst vooraf niets weten, om met beide partijen een afzonderlijk gesprek aan te gaan en daarna liefst samen.

Het zou arrogant zijn om tips te geven in de veronderstelling dat het probleem daarmee opgelost is. De reden dat dit vaak niet lukt is dat emoties zo hoog oplopen.

Ik geef toch nog wat algemene tips om te voorkomen dat het echt uit de hand loopt:
- praat in ik-termen (niet jij, want dat is al gauw beschuldigend)
- blijf in gesprek, wat er ook gebeurt, uitstellen mag als een afspraak wordt gemaakt wanneer men verder praat (liefst met een onpartijdige derde)
- geen ouwe koeien
- wacht niet te lang met feedback (lik-op-stuk-beleid)

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Compensatie

Ouders vinden het vaak moeilijk om grenzen te stellen. Dat is ook niet eenvoudig. Je kind teleurstellen is nu eenmaal niet leuk. Tegelijk moeten kinderen leren om met teleurstellingen om te gaan. Tenslotte is het leven niet altijd een feest.

Wanneer er extra factoren zijn die voor het kind moeilijk zijn, vindt men het nóg moeilijker om “nee” te zeggen. Bijvoorbeeld na een echtscheiding, of bij een verlies, of wanneer het kind ernstig ziek is geweest…. Of een kind waarop erg lang gewacht is en waarvoor men zich veel ontzegd heeft.

Begrijpelijk, menselijk, dat allemaal wel, maar het is belangrijk om ook kinderen die veel meemaken toch grenzen te stellen. Kinderen die altijd hun zin krijgen leren niet omgaan met tegenslagen.

Kinderen voelen zich ook goed als ze weten wat wel mag en wat niet. Grenzen geven duidelijkheid, scheppen een kader. Ontbrekende kaders in de opvoeding hebben hetzelfde effect als werken zonder taakomschrijving. Waar liggen de grenzen, waar eindigt jouw verantwoordelijkheid? Dat geeft onzekerheid. Zo geven een gebrek aan kader ook het kind onzekerheid. Deze grenzen hoeven niet star te zijn, liever niet zelfs, maar dienen te worden aangepast aan de mogelijkheden en verantwoordelijkheid van het kind.

Een kind wat zichzelf kan aankleden laat je dat zelf doen. Een puber die zelf een eitje kan bakken laat je dat rustig zelf doen. Een kind van 4 jaar laat je niet tot 11 uur ’s avonds op straat, een jongen van 17 jaar wel.

Kinderen varen wel bij grenzen, ook als ze ziek zijn, ook als hun ouders gescheiden zijn. Ouders voelen zich vaak schuldig (ook al weten zij dat ze niet schuldig zijn) aan alle ellende die hun kind overkomt. Maar het is niet jouw schuld als je niet meer met je partner overweg kunt en gaat scheiden. Compenseren is dus ook niet nodig.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Boze bazen

Vaak hoor ik verhalen van werknemers over hun werkgevers/leidinggevenden die kankeren wanneer er iets fout gaat. Alsof de medewerker expres fouten maakt!! Deze bazen bedoelen het niet zo slecht, het is vaak een afreageren van stress.

Bazen die lijden onder stress (bv. als gevolg van de crisis) doen er juist dan goed aan om hun personeel positief te bejegenen. Vooral in wat kleinere bedrijven, waar mensen niet opgeleid zijn om leiding te geven, zijn leidinggevenden soms bang om zich kwetsbaar op te stellen, om “menselijk” te zijn.

Het leidt niet echter beslist niet tot betere prestaties als de baas regelmatig tekeer gaat. Het leidt eerder tot een angstcultuur, waarbij mensen de eigen verantwoordelijkheid uit de weg gaan.

Hoe vaak ik hoor dat mensen worden afgeblaft of gepest terwijl er eigenlijk geen ernstige dingen zijn gebeurd. Natuurlijk maken mensen fouten, en is dat lastig voor de baas. Natuurlijk mag een leidinggevende kritiek geven. Maar het schofferen van medewerkers is niet productief en bezorgt noch de baas noch de medewerker een goed humeur.

Een manier om mensen aan te spreken op fouten:
- ik zie dat …………………… verkeerd is gegaan
- kun je mij vertellen hoe dat komt?
- ik wil graag dat het voortaan ………………………………gebeurt
- wat kunnen we eraan doen om dit in het vervolg te voorkomen?

Leiding geven is niet eenvoudig, maar wordt een stuk gemakkelijker als men zijn eigen menselijkheid niet ontkent. Het is daarom ook belangrijk om open te staan voor kritiek van medewerkers. Jij als leidinggevende bent immers ook maar een mens!

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Stalking

Mevrouw was al meerdere malen ernstig bedreigd door haar ex. Hij kreeg dan een waas voor zijn ogen en werd ronduit levensgevaarlijk. Meerdere keren was ze tijdens het winkelen plotsklaps in haar auto gesprongen om aan hem te ontkomen. Dan weer sloeg hij alle ramen van het huis kapot.

De politie stond meestal direct op de stoep als haar buren belden. Ze leefde ze voortdurend onder hoogspanning. Haar vader bracht de kinderen naar school, want als ze dat deed was ze ook niet veilig. De kinderen deed hij gelukkig niks.

Tegelijk wilde ze zich niet laten koeienneren door zijn dreiging en gewelddadige uitspattingen. Als ze op Hyves zag dat ze werd uitgemaakt voor alles wat lelijk was. Ze reageerde regelmatig op zijn aantijgingen op Hyves. De politie en ik hadden haar allebei geadviseerd om vooral niet meer te reageren, hem als het ware “dood te zwijgen”.

Helaas deed ze dat niet, waardoor hij bleef doorgaan. Hij werd als het ware aangemoedigd door haar reacties.

Tips bij stalking:

• stel de politie tevoren goed op de hoogte
• vraag desnoods een straatverbod of een contactverbod aan
• reageer slechts een keer kort en duidelijk,.
• geef duidelijk aan wat u wilt en vooral wat u niet wilt
• realiseer u dat een lange adem moet hebben
• zorg dat u met iemand hierover kunt praten
• neem voorzorgsmaatregelen (informeer buren, familie etc., en zorg dat u 1-1-2 in uw telefoon geprogrammeerd hebt)
• noteer alle voorvallen (liefst met namen van getuigen) zodat u beslagen ten ijs komt bij de rechter

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Het extra risico van relatieproblemen in ondernemersgezinnen

Schaamte- en schuldgevoelens leiden er vaak toe dat ondernemers laat (soms te laat) om hulp vragen. In ondernemersgezinnen leert men in uitdagingen te denken in plaats van problemen. Deze sterke en op zichzelf positieve insteek leidt er vaak toe dat men lang wacht.

Veel mensen zien een scheiding als een persoonlijk falen. Anderen willen hun kinderen geen verdriet doen. Daarom kiezen zij vaak voor relatietherapie. Tegelijk vinden de meeste mensen ook dat je niet voor elkaar kunt blijven “voor de kinderen”. Maar er is niks op tegen om praktisch te denken, tenslotte is het gras in buurman’s tuin altijd groener. Uiteraard: scheiden als het niet anders kan is prima. Maar u neemt het zichzelf kwalijk als u niet eens geprobeerd hebt de problemen op te lossen.

In ondernemersgezinnen kunnen echtscheidingen fataal zijn voor het bedrijf. Vooral als beide partners een deel hebben van de onderneming en men in gemeenschap van goederen is getrouwd. Juist in dit soort gevallen is het verstandig een scheiding te voorkomen.

Het wordt soms een financiële strop voor beiden. Partners met destijds een villa met zwembad worden veroordeeld tot een flatje. Mevrouw werkt 32 uur voor een schamel loontje, omdat zij geen relevante opleiding heeft. Zij moet de kinderen maar ook zichzelf alle luxe ontzeggen. Vader moet als gevolg van de verplichte alimentatie de broekriem eveneens aanhalen. Als dit uw vooruitzicht is, wordt u daar gelukkig van??

Kortom: juist bij kleinere ondernemingen is het onverstandig om bij problemen naar een advocaat of echtscheidingsbemiddelaar te stappen. Relatietherapie is beslist te overwegen.
Communicatie en het beter omgaan met emoties is hoe dan ook belangrijk, zowel in de relatie als bij een echtscheiding.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Op eieren lopen.

Jaren na het overlijden van zijn vrouw had vader een nieuwe vriendin ontmoet. De kinderen waren volwassen en hadden hun eigen gezin. Zij respecteerden zijn vriendin Totdat er een conflict ontstond met een dochter. Vader voelde zich tussen twee vuren staan. De overige kinderen probeerden er tussenuit te blijven, soms probeerden ze te bemiddelen. Het hielp allemaal niet.

De conflicten bleven zich herhalen. De kinderen waren blij dat Helga goed was voor hun vader en zagen dat hun vader gelukkig was. Tegelijk voelden zij zich niet altijd welkom en hadden zij vaak het gevoel bij hun vader “op bezoek” te komen. De jongste dochter, die altijd vaders lievelingetje was, had vader voorzichtig aangegeven hoe ze had moeten wennen aan Helga. Vader had Helga fel verdedigd. Niemand durfde nog kritiek op Helga te leveren. Men liep op eieren.

Was Helga fout? Waren de kinderen fout? Of was de vader fout? Moest hij zijn vriendin opgeven? Kinderen blijven je kinderen, wat je ook doet. Het leek er steeds vaker op dat hij moest kiezen. En dat kon hij niet, hij hield immers van iedereen.

De kinderen deden hun best om goed met Helga om te gaan, maar de oudste dochter lukte dat niet meer. Helga begreep haar regelmatig verkeerd en zij kregen ronduit een hekel aan elkaar. In een gesprek met elke partij bemerkte ik hoe vader het opnam voor iedereen. Tegen Helga vertelde hij hoe trots hij op zijn kinderen was en tegen de kinderen vertelde hij hoe goed Helga voor hem zorgde. Daarmee kreeg Helga het idee dat hij partij koos voor zijn kinderen en de kinderen kregen het idee dat hij partij koos voor Helga.

Toen vader begreep dat hij zijn waardering (maar ook evt. kritiek) beter kon uitspreken tegen degenen die het betrof (positief tegen zijn kinderen over hen, en positief over Helga tegen haar) werd alles een stuk gemakkelijker. Een gesprek met beide partijen leidde tot een beter begrip tussen Helga en de kinderen. Men hoefde niet langer te concurreren. En vader bleef voortaan uit de strijd.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Omgaan met mensen die rouwen

Deze week sprak ik Marijke, een vrouw die een dierbare in de familie was verloren. Zij voelde zich tekort gedaan, want iedereen vroeg haar zo maar plotseling: “en hoe gaat het ermee?” Zij vond het verschrikkelijk. Wat ergerde Marijke nu het meest?

Ze kreeg het gevoel dat ze dankbaar hoorde te zijn omdat mensen belangstelling toonden. Alleen voelde die belangstelling als onecht. Ze kreeg het idee dat haar antwoord niet belangrijk was, omdat men niet echt leek te luisteren naar het antwoord van Marijke.

Want hoe vaak krijg je op zo’n vraag heel automatisch het antwoord “goed” en blijft het daarbij? En bovendien had ze het idee dat men toch wel kon begrijpen dat het antwoord in haar geval “niet goed” was en men dus niet verwachtingsvol hoefde te vragen hoe het ermee was….

Inderdaad is het in de omgang met rouwenden altijd lastig. Het ene wordt niet gewaardeerd, het andere verkeerd begrepen, en de omgeving weet niet wat men ermee aan moet.

Sommige mensen die rouwen kunnen verslaafd raken aan de aandacht die ze krijgen, steeds meer aandacht gaan vragen, zelfs lichamelijk ziek worden als ze onvoldoende aandacht krijgen. Dan gaan ze juist door hun aandachtvragend gedrag mensen verliezen.

Deze mensen hebben wel aandacht nodig, maar hierin dient ook begrenzing te worden aangebracht. Zelf kan betrokkene dat niet, dat moet de omgeving doen. En vaak heeft die de moed niet, of weet hij niet hoe dit te doen. Of men gaat uit medelijden toch maar weer overstag. Maar juist door direct grenzen te stellen kun je betrokkene (en jezelf) het beste helpen.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Heftig

Mevrouw kwam oorspronkelijk uit het noorden van het land. Ze was onlangs hierheen verhuisd, om haar verleden achter zich te laten. Jaren geleden was zij belaagd met een mes door haar toenmalige vriend. Op een haar na was haar hart geraakt en nog enkele vitale organen. Lichamelijk was ze er weer bovenop gekomen.

Destijds had ze hulp gehad van een psychiater en een psycholoog. De gesprekken en medicijnen hielpen haar er bovenop. Nadat ze enkele keren had gewisseld van hulpverlener was ze het beu en vond ze het wel goed. Het ging een stuk beter, en mevrouw besefte ook dat ze niet eeuwig kon blijven leunen op de hulpverlening.

Nu bleek dat de verhuizing, de daardoor ontstane eenzaamheid en allerlei andere kleine dingen haar opbraken. Haar heftige geschiedenis wilde ze laten rusten, daar was genoeg over gesproken. Ze voelde zich echter wegzakken in een depressie, ze kon haar bed nauwelijks uitkomen, liet haar post liggen, kookte niet, liet het huis verslonzen, etc.

Het was een bijzonder intelligente vrouw, die zelf heel goed wist wat ze nodig had. Eigenlijk heb ik geen therapie nodig, maar een wijze moeder, zei ze. Inderdaad, een wijze moeder die zegt dat ze op tijd moet opstaan, naar bed gaan, goed moet eten en die dat ook controleert. En die laat zien dat ze bezorgd over haar is.

Natuurlijk ga ik op een steunende en vriendelijke manier te werk, maar uiteindelijk moet zij zelf haar eigen wijze moeder worden. Daarom hebben wij aan de hand van een schema en regelmatige korte telefonische afspraken haar dag- nachtritme weer op gang gekregen. Door klussen overzichtelijk in te delen en met behulp van antidepressiva kreeg ze de zaak weer onder controle.

Daarnaast heb ik haar gestimuleerd om (ondanks haar slechte ervaringen) weer mensen op te zoeken. Ze is nu bestuurslid van een vereniging, waarin zij als mens wordt gewaardeerd en waarin haar intelligentie van pas komt.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435

Samenwerkende ouders na een echtscheiding

Vrouwen delven vaak het onderspit bij de echtscheiding in financiële aangelegenheden. Hoewel vrouwen worden aangemoedigd te zorgen voor een eigen inkomen is wat zij verdienen meestal “extra” (voor de vakantie, voor luxe dingen, etc.). Financieel zijn zij er na een echtscheiding vaak slechter aan toe. Maar, zullen de mannen zeggen: wij betalen toch alimentatie! Inderdaad, maar er zijn ook mannen die daarmee schermen zodra ze op andere vlakken hun zin niet krijgen.

Onlangs hoorde ik van een vader die zijn tienerdochter toezegde dat hij zijn studiebijdrage zou betalen als ze langskwam (hoewel hij dat niet zo zag chanteerde hij zijn dochter). Zijn vrouwen beter??

Tuurlijk niet, vrouwen kunnen er ook wat van! Er zijn beslist vrouwen die dreigen dat de vaders hun kinderen niet meer mogen zien, of die de kinderen zodanig weten te bespelen dat het kind zelf niet meer wil.

Dit soort gedrag, van moeders en vaders is schandalig en verwerpelijk. Maar het is ook soms best begrijpelijk. Als de andere partij zich lange tijd onaardig of zelfs ronduit slecht heeft gedragen wil je hem de rekening presenteren. Maar dat mag je niet doen via de kinderen, ook al lijkt het nog zo gemakkelijk.

Mijn ervaring is wel, dat je zelf de rekening ook gepresenteerd krijgt als de kinderen ouder worden. Als je vader (of moeder) buitenspel hebt geprobeerd te zetten dan zijn de kinderen vaak niet mild als ze wat ouder worden. Je krijgt het dubbel en dwars terug.

Vrouwen schermen ermee dat ze hun kinderen beter aanvoelen (wat ook soms waar is) en dat hun kinderen hen nodig hebben. Vrouwen voelen hun kinderen beter aan omdat zij meer op gevoel zijn gericht. Mannen zijn een beter voorbeeld voor hun kinderen om “de wijde wereld” in te gaan (loslaten).

Mannen en vrouwen (vaders en moeders) zijn beide belangrijk in het opvoeden van hun kinderen. Het zou goed zijn als mannen en vrouwen na een echtscheiding elkaar niet bevechten, maar samen blijven werken als ouders.

Nellie Timmermans-van de Kamp
Smientdonk 2, 5467 CA Veghel
www.interpunctie.nl info@interpunctie.nl
tel. 0413-310795 of 06-21592435